خوانش تفسیر المیزان (10)
سوره بقره
جلد اول ، چاپ تابستان 1378
41 - متقين ، داراى دو هدايتند ، يك هدايت اولى كه به خاطر آن متقى شدند ، و يك هدايت دومى كه خداى سبحان به پاس تقوايشان به ايشان كرامت فرمود .
كفار و منافقين هم داراى دو ضلالت و دو کوری هستند ، يكى ضلالت و كورى اول ، كه باعث اوصاف خبيثه آنان از كفر و نفاق و غيره شد ، دوم ضلالت و كورىاى كه ضلالت و كورى اولشان را بيشتر كرد ، اولى را به خود آنان نسبت داد ، و دومى را به خودش ، كه به عنوان مجازات دچار ضلالت و كورى بيشترىشان كرد، و در خصوص كفار فرمود : (خَتَمَ اللَّهُ عَلى قُلُوبِهِمْ وَ عَلى سَمْعِهِمْ وَ عَلى أَبْصارِهِمْ غِشاوَةٌ)،[بقره/7] غشاوت را به خود آنان نسبت داد ، و مُهر زدن بر دلهاشان را به خودش.
و كوتاه سخن آنكه : متقين ميان دو هدايت واقعند ، هم چنان كه كفار و منافقين ميانه دو ضلالت قرار گرفتهاند ، و هر سه طبقه از دو خصيصه خود ، يكى را يعنى اولى را خودشان داشتهاند ، و دومى را خداوند به عنوان جزا بر اولي شان اضافه كرده است.
و چون هدايت دومى متقين بوسيله قرآن صورت مىگيرد ، معلوم ميشود هدايت اولى قبل از قرآن بوده ، و علت آن سلامت فطرت بوده است. ص70
42- چرا بعضى فطرتشان سالم است و بعضى ناسالم ؟
و آيا علت تامه آن وراثت و خوبى و بدى پدر و مادر و شير و امثال آنها است؟
و يا علت تامهاش خود انسان است؟
در پاسخ مىگوييم هيچيك از اينها علت تامه نيست ، ولى همه آنها به مقدار اقتضاء اثر دارد. ص70-71
دسترسی راحت به تفسیر شریف المیزان
https://lib.eshia.ir/50081/0/7
برچسب:
نویسنده: طاها کاشانی